Ben Kimim? — Aslı Kılıçaslan

Yedi yaşıma kadar köyde ve sokakta oynama şansıyla büyüdüm. Kırda, bayırda, tarlalarda, pikniklerde, ağaçların arasında, geniş aile sofralarında ve uzun oyunların içinde geçen bir çocukluğum oldu. Bugün dönüp baktığımda, hayatım boyunca peşinden gittiğim pek çok şeyin izlerini o yıllarda görebiliyorum.

Oyun da bunlardan biri. Oyun benim için hiçbir zaman yalnızca çocukluğa ait bir uğraş olmadı; dünyayı anlamanın, ilişki kurmanın ve öğrenmenin doğal yollarından biri oldu.

O günden bugüne oyunun peşinden gitmeye devam ettim. Hareket ederek, deneyerek, gözlemleyerek ve birlikte üreterek öğrenmenin izini sürdüm. Zamanla bu iz beni eğitimle, psikolojiyle, sanatla, bedenle, hikâyelerle ve doğayla buluşturdu.

Çocuklarla, eğitmenlerle ve ebeveynlerle çalışırken oyunun her seferinde yeni bir kapı araladığını gördüm. Bazı kapılar öğrenmeye açıldı. Bazıları kendini tanımaya, dönüştürmeye. Bazıları yaratıcılığa. Bazıları ise insanı anlamaya…

Yolculuğum tasavvufla, Waldorf pedagojisi ve antroposofik yaklaşımla karşılaşmamla derinleşti. Hissetmenin, kalple düşünmenin, duyuların, ritmin, dikkati şimdide canlı tutmanın, taklidin ve doğayla kurulan ilişkinin gelişimdeki yerini daha yakından tanıdım.

Son yıllarda psikoloji eğitimi de bu arayışa başka pencereler açtı. Bugün çalışmalarımda; oyun, sanat, doğa ve psikolojinin birbirine dokunduğu alanlarda yürümeye çalışıyorum.

Çocuklarla, yetişkinlerle ve eğitmenlerle birlikte öğreniyor, araştırıyor, oynuyor ve keşfediyorum.

Hayatın içinde annelik, yazarlık, öğretmenlik, danışmanlık, kardeşlik, arkadaşlık ve eşlik gibi farklı roller beliriyor. Bazıları uzun süre kalıyor. Bazıları değişiyor. Bazıları dönüşüyor.

Ama sanırım bütün bu rollerin altında beni yıllardır peşinden sürükleyen ortak bir soru var: İnsan nedir?

Bu soru beni önce eğitime götürdü. Sonra masallara. Sonra oyuna. Sonra sanata. Sonra psikolojiye. Ve hâlâ yeni karşılaşmalara götürmeye devam ediyor.

Bu sayfadaki yazılar, kitaplar, buluşmalar ve çalışmalar; varılmış bir yerden değil, yürümeye devam eden bir yoldan izler taşıyor. Belki de burada anlatılan şey bir özgeçmişten çok, yol boyunca karşılaştıklarımın ve bende bıraktıkları izlerin hikâyesi.

Şimdilik… Yol boyunca belirenler bunlar.

Özetle oynuyor ve yazıyorum… Daha fazlasını merak ediyorsanız:

Özgeçmişim burada.